Parki linowe. Jak projektować strefy asekuracyjne i dobierać siatki o podwyższonej odporności?

Trasy w parkach linowych mogą być skrajnie różne, jednak system asekuracyjny musi pozostawać niezawodny w każdych warunkach. Siatki są jednym z najważniejszych elementów tej ochrony. Jak je dobrać i rozmieścić, by skutecznie zabezpieczały użytkowników?

Z tego tekstu dowiesz się, jakie normy muszą spełniać siatki asekuracyjne w parkach linowych oraz jak dobrać je do konstrukcji i poziomu obciążeń. Wyjaśniamy, czym kierować się przy wyborze gęstości oczek, rodzaju splotu i parametrów wytrzymałościowych. Podpowiadamy także, jak zaplanować prawidłowy system mocowania. Wskażemy również, po czym rozpoznać zużycie siatki i kiedy konieczna jest jej wymiana. 

Standardy bezpieczeństwa w parkach linowych. Jakie kryteria musi spełniać siatka asekuracyjna?

W parkach linowych występują różne strefy. Każda z nich wymaga innego rodzaju zabezpieczeń. Inne normy obowiązują w przypadku siatek bocznych, inne przy siatkach montowanych w przeszkodach, a jeszcze inne przy siatkach podwieszanych asekuracyjnych. W tym tekście skupiamy się na tych ostatnich, gdyż są najważniejszym elementem ochronnym. To one przejmują energię upadku i decydują o skuteczności całego systemu zabezpieczeń. 

Przy siatkach asekuracyjnych kluczowe są dwa zestawy wytycznych:

• PN-EN 15567-1 i PN-EN 15567-2 – normy dla parków linowych, które opisują wymagania dotyczące konstrukcji, eksploatacji oraz kontroli obiektu,
• PN-EN 1263-1 i PN-EN 1263-2 – normy dla siatek bezpieczeństwa, określające parametry wytrzymałościowe, materiałowe i wymagania montażowe.

Siatka do parku linowego musi spełniać kryteria obu tych zestawów norm. Musi być odporna na rozerwanie, zdolna do bezpiecznego przejęcia energii upadku i dostosowana do pracy w warunkach zewnętrznych przez cały sezon. Normy precyzyjnie definiują również sposób mocowania siatek, minimalną wytrzymałość lin brzegowych i dopuszczalne metody kotwienia.

Wytrzymałość siatek asekuracyjnych w praktyce. Jak dopasować je do konstrukcji?

Dobierając siatkę asekuracyjną do parku linowego, należy uwzględnić zarówno przewidywane obciążenia dynamiczne, jak i specyfikę konstrukcji. Podstawą jest określenie maksymalnej energii upadku, którą siatka będzie musiała przejąć. Zgodnie z PN-EN 15567-1 system asekuracyjny powinien wytrzymać obciążenie dynamiczne rzędu 600 daN przy upadku z wysokości do 15 m (wartości przyjmowane dla prób).

Istotne jest również dopasowanie siatki do warunków, w jakich będzie pracować. Liczą się:

• rozstaw punktów mocowania – im większe odległości między kotwami, tym wytrzymalsza i mniej elastyczna musi być siatka, aby nie dopuścić do zbyt dużego ugięcia,
• geometria i wysokość przeszkody – wyższe platformy i przeszkody o dużej dynamice (np. skoki, wahadła) generują większe obciążenia,
• liczba użytkowników w jednej strefie – siatka musi przenosić nie tylko energię pojedynczego upadku, ale także obciążenia wynikające z równoczesnego użytkowania,
• możliwe punkty kontaktu z konstrukcją – w strefach, gdzie siatka może ocierać się o elementy metalowe lub drewniane, konieczne jest stosowanie wzmocnień lub grubszych splotów.

Dobór oczek i splotu a bezpieczeństwo w parku linowym

O skuteczności siatki asekuracyjnej decydują też gęstość oczek oraz konstrukcja splotu. Mniejsze oczka skuteczniej ograniczają ugięcie siatki i zabezpieczają przed wpadnięciem w przestrzenie między linami, co jest szczególnie istotne przy dynamicznych przeszkodach i dużej wysokości tras.

Z kolei rodzaj splotu wpływa na odporność na przecieranie i obciążenia punktowe, które często pojawiają się w miejscach styku z elementami konstrukcji.

Jak dobrać system mocowania, by zachować funkcjonalność zabezpieczenia?

Skuteczność siatki asekuracyjnej zależy nie tylko od jej parametrów, lecz także od właściwego systemu mocowania. Zgodnie z PN-EN 1263-2 punkty kotwienia muszą mieć określoną wytrzymałość, a ich rozmieszczenie powinno ograniczać nadmierne ugięcie siatki podczas przejmowania energii upadku.

Mocowania należy dopasować do rodzaju konstrukcji. Inaczej kotwi się siatki podwieszane pod platformami, a inaczej zabezpieczenia boczne prowadzone wzdłuż przeszkód. W strefach narażonych na intensywną pracę siatki zaleca się stosowanie lin brzegowych o podwyższonej odporności i certyfikowanych łączników.

Jak rozpoznać, że siatki w parku linowym wymagają wymiany?

Dobór właściwej siatki i jej poprawny montaż to punkt wyjścia, ale bezpieczeństwo nie kończy się na instalacji. Aby siatki nadal spełniały normy, wymagają regularnych kontroli i stałego monitorowania ich stanu technicznego.

O konieczności wymiany siatki może świadczyć zauważalne osłabienie włókien, przetarcia w miejscach kotwienia, utrata elastyczności lub zmniejszenie średnicy lin wskutek degradacji materiału. Niepokojące są także deformacje siatki po przejęciu obciążenia, uszkodzenia węzłów, pęknięte lub skorodowane łączniki oraz wszelkie zmiany, które powodują nierównomierne rozkładanie sił podczas upadku.

Jeżeli siatka nie przechodzi testów kontrolnych albo traci odporność na rozciąganie określoną w certyfikacie producenta, powinna zostać natychmiast wymieniona.

Potrzebujesz pomocy w doborze certyfikowanych siatek do parku linowego? Skontaktuj się z nami. Doradzimy, zaprojektujemy i dobierzemy rozwiązanie zgodne z normami. Tel.: 604127881 lub arkadiusz@siatki-kramer.pl